batmış gemi
yaşam belirtisi göstermeyen yolcular
döndürüyor hayata başkaldırıyı
itirafçı
yersiz
akıllıca
cani maskesiz balo
intikam aralıkları
davetli herkes şimdi günah çıkarmaya*
Denizin içinde İngiliz üslerini aldık arkamıza. Dolunay olmaya hazırdı güneş: “ne kadar güzel duruyorsun güneşin önünde, keşke bir fotoğraf makinesi olsaydı da çekseydim seni böyle…”
Onun çaresizliği, benim çaresizliğim. Gece yaklaşırken ay tutulmasının eşlik ettiği dans ve film sahneleri. Her ne kadar hayat hepimize eşit davranmasa da, imkânları adilce bölüştürmese de, birbirimize bağlayan bir şey var dedik hep, inandık bu yolculuğa.
Yoktu ortak nokta, aynı odanın içinde, dans edenler ne aynı gemideydi, ne de aynı hava sahasında.
Somut hayaller de farklıydı, aynı coğrafya dediğimiz karalar da. Bir de etrafımızı çevreleyen sular, taştığı yerler incitmeye başladı, yalanlar başlamıştı…
Pandemi girdi bir kaç kez aramıza, ölümle sonuçlanan herşeyin adı daha çok ihmal olmaya başladı. Fark eder olduk istisnaların kaideyi bozduğu, tam da bu noktada sorgulama zincirlerinin raydan çıktığı yeri.
Gerçek olduk.
İnsan olmanın, karşıdakine empati duymanın, farklılıkların, insanı insana rağmen iyileştiremeyen yerlerde gezinmenin verdiği tahribatı.
Bu prematüre ilişkide gelişi güzel ahlaki bir zemine tutunduk, ne kadar etik olup olmadığımız yerle bir oldu. Kendini alamadı insan vicdan meselesi girince işin içine.
“Amerika, Asya, Afrika, yedirivereyim dizlerimi kanlar içinde acıya uyanan tüm çocukların sabahına.”*
Feryat figan olmasını beklemeden de önlem alamayanlar olduk, insan hayatının bittiği bu çoktan batmış geminin, ucu her türlü emperyal sevişmelere erişen, telafisi olmayan bir hiçliğin içinde koca bir hiçlik.
Battı güneş.
Düşünmediniz tabi, bir şair mutlaka çıkacak, susmayan kalbini, kucak açmayı unutmuş benlikleri, tene öfkesini, kusamayan midesini, buruk öfkelerini, ateşle köz olduğunu bile bile yazacak, avlanacak gafil zevkten öldüren kelimelerle…
Susup söylemeyecek mi sandınız vicdanın tesadüfen elde edilen bir külfet, sizin de bu külfetin ana dili olduğunu?
*Katolik Kilisesinde Namaz’dan
