Yıl sonuna 9.9 seviyesin tepe noktası olarak düşündüğüm İngiliz Sterlini son 10 günde 8,75’ten 9,36’ya yükselerek 10 günde 61 kuruş değer kazandı.
Aynı hızda devam ederse, Ağustos ortasına gelmeden 1 sterlinin 10TL psikolojik barajını aşma ihtimali artık akıl dışı değil.
Yıl başında 1 Pound = 7,8TL seviyesinde borç ödeyen birçok hane halkı an itibari ile %20 civarında etkilenmektedir.
İşin can alıcı noktası ise, geçtiğimiz günlerde Çalışma Bakanlığı’nın “salgın” ve “seçim” nedeniyle 2. asgari ücreti tespit edemeyeceği açıklamasıdır.
2. asgari ücretin tespit edilemeyecek olması, enflasyonun yanında dövizdeki dalgalanmalara karşı, döviz borç ödeyen hanehalklarını olumsuz etkileyecektir.
Artışları yansıtmayı bırakın, COVID19 nedeniyle ücretlerinde kesinti yapılan emekçilerin ise durumu çok daha derin bir bunalıma sahiptir.
Ağırlıkla gayrimenkül borçlarının Sterlin cinsinden fiyatlandığını düşünürsek ve Sterlinin artışının 10 psikolojik sınırını yakın zamanda yakalayacağını hesaba katarsak, artışın %28 civarında olacağını söyleyebiliriz. Bunun yanında, yılbaşından bugüne hesaplanan resmi Temmuz ayı enflasyonunun ise %6,4 olduğunu düşündüğümüzde, sterlin ile borç ödeyen hane halklarında yıl başından bugüne alım gücünün %30 civarında azalacağını öngörebiliriz.
Maaş kesintileri olan, döviz ile borç ödeyen kesimlerin borçlarını ödeyememe ihtimalinin ise bu süreçte bankacılık sisteminin daha fazla risklerle karşı karşıya kalması anlamına gelmektedir ki bu da çarkların döngüsüne büyük zarar verecektir.
Bu somut çerçeve içinde, ekonominin gidişatına dair aklı selim bir anlayışla kaynakların yeniden nasıl dağıtılacağının tasarlanması ve mağduriyetlerin azaltılması gerekli olacaktır. Yoksa hiç de uzak olmayan bir süreçte, evsizlik gibi bir sosyal olgu ile karşılaşma ihtimali ile karşı karşıya kalacağız.
