Kamala Harris’in kendisini Beyaz Saray’a taşıyacak Demokrat bir dalgaya ihtiyacı vardı. Başka herhangi bir sonuç işe yaramayacaktı. Seçim gecesinin çok erken saatlerinde, Kuzey Carolina ve Georgia’dan gelen ilk sonuçlarla birlikte, tsunaminin gelmeyeceği anlaşıldı. Sonunda geriye sadece Wisconsin, Pennsylvania ve Michigan’ın mavi duvarı, daha doğrusu Trump’ın ilerleyişine karşı son siper olan yoğun kentler kaldı. Donald Trump’ın Beyaz Saray’a dönmek için ihtiyaç duyduğu 270 delegeyi elde ettiği Çarşamba günü kesinleştiğinde olacağı gibi, zafer ilan etmek ya da yenilgiyi kabul etmek için yeterli değildi.
Trumpizme son vermesi beklenen koalisyon bir türlü şekillenemedi. Harris’in adaylığıyla birlikte, Joe Biden’ın adaylığı etrafında büyüyen kıyamet ve depresyonun ardından kampanyaya umut ve neşe geri dönmüştü. Harris’in daylığının yaratması beklenen seferberlik, bunun yerine karşı tarafa enerji vermiş gibi görünüyor: Latinler ve Afrikalı Amerikalılar da dahil olmak üzere feminizme karşı olan genç erkekler; enflasyon ve ulusal sanayinin korunmasından endişe duyan Pas Kuşağı’ndaki işçiler; ülke genelinde kürtajın yasaklanmasından yana olan derin, kırsal ve Evanjelik kesim; ve daha fazla deregülasyon ve vergi indirimleri lehine olan olağan zenginler ve liberterler. Trumpçıların toplamına Harris’in eksilttikleri de ekleniyor: Gazze savaşının Müslüman kökenli ya da dindar vatandaşlardan götürdüğü oylar ve Harris’in başkan yardımcısı olarak parçası olduğu hükümetin, özellikle olağanüstü ya da parlak bir kişisel sicil sergilemeden aldığı kaçınılmaz ceza oyları.
Bütün bunlar, Trump’ın bir gün bile siyasetin gündeminden düşmeden geçirdiği dört yıla kıyasla, Biden’ın yeniden seçilmekten vazgeçmesi nedeniyle Demokrat adayın dört aylık aceleci bir seçim kampanyasında çözemeyeceği kadar çok sorundu. Eski başkan, skandalları ve adli suçlamaları siyasi propagandaya ve kampanya finansmanına dönüştüren sapkın bir simyacıdır. Bu aynı simya sayesinde hakaret edebilmekte ve hatta şiddet çağrısında bulunabilmekte, örneğin rakiplerini vurabilmekte ya da seçmenlerinden hiçbirinin en ufak bir itirazda bulunmasına bile izin vermeden her türlü ırkçı ve kadın düşmanı dili kullanabilmektedir. 6 Ocak 2021’de Kongre Binası’na yapılan saldırıda olduğu gibi, daha sonra eyleme dönüştürülseler bile, bunlar patronun ağzındaki metaforlardan ibarettir.
Bu seçim, Trump’ın Biden tarafından yenilgiye uğratıldığı 2020 için bir intikam seçimi oldu. Trump şimdiden Yüksek Mahkeme’yi, Senato’yu, neredeyse kesin olarak Temsilciler Meclisi’ni ve belki de ilk kez popüler oyları aldı, çünkü 2016’da delegeleri kazandığında Hillary Clinton’dan üç milyon daha az oy almıştı. Trumpizm çoğunlukta olacak. Onu Beyaz Saray’dan kovan seçim hilesi aldatmacası, Trumpist ABD’nin resmi tarihi olarak kutsanacaktır. Suçları bağışlanacak, suç ortakları gibi kendi kendini affedecektir. Ve 2016’da Barack Obama’nın tarihi başkanlığının, Clinton’ın beklenmedik ve yıkıcı Cumhuriyetçi aday tarafından mağlup edilmesiyle bozulmasının ardından başlayan uzun oyun, şimdi Biden’ın iktidar aralığına rağmen Trump’ın iki dönemlik başkan olmasına izin vererek devam ediyor. Bu onun için bir parantez olmayacak: parantez diğerleri, Obama ve Biden olacak. Hatta çocukluğundan beri kendisine eziyet eden en büyük damgayı, kaybeden (loser) damgasını da üzerinden atmış olacak. Yenilgi olmadığı takdirde, seçimler tamamen adildir! Julia Roberts’ın Harris’i desteklemek için Cumhuriyetçi kadınlardan talep ettiği kadın oyu, Trump’ı yolundan döndürmeyi başaramadı. Aksine, Beyaz Saray’a ulaşmaya çalışan ilk iki kadını mağlup eden Trump oldu.
Bundan sonra ne olacağını biliyoruz. Daha önce ima edilen iç düşmanı nelerin beklediğini ve Yüksek Mahkeme tarafından tanınan ve artık daha özgürce kullanacağı başkanlık dokunulmazlığından neler çıkaracağını biliyoruz.
Kampanyasının dizginlenemez sonu, gelecek dünya için gidişatı belirliyor. Seçim intikamının ve ardından gelen ödeşmenin ardından, bir kopuş ve sonuç olarak bir düşüş yaşanacaktır. Moskova, Budapeşte ve Kudüs ile aşırı sağın merkezlerinde şampanyalar patlatılıyor. Paris, Berlin, Brüksel ve Londra’da olduğu gibi Pekin’de de sağduyu ve itidal hüküm sürmektedir. Her iki durumda da Beyaz Saray’la başa çıkılması gerekecek. Çin, Trump’ın gümrük vergileriyle ekonomisini vurabileceğini, ancak Trump’ın başkanlığının uzun vadede Xi Jinping’in hırsları için çok ilginç bir jeopolitik boşluk bırakacağını biliyor. Finali beklememiz gerekecek. Harris’in kampanyasının yarattığı umut ve neşeyi kaybetmemeliyiz. Yenilgi kabul edilse bile bunlar kaybolmamalı.
Bu yazι ilk kez El Pais’de yayınlandı, Gazedda tarafından Türkçe’ye çevrildi.
