Webtekno’nun aktardığına göre, ağustos ayında yaptığı araştırmayı Astrofizik Dergisi’ne anlatan Constantin Arnscheidt, “İnsanlar, yaşanabilir bölgenin iç ve dış kenarları hakkında düşündüklerinde, sadece uzaysal olarak düşünmeye meyillidir. Bu durum, gezegenin yıldıza ne kadar yakın olduğu anlamına geliyor ama aslında bir gezegenin kütlesi de dâhil olmak üzere yaşanabilirlik konusunda birçok başka değişken var” dedi.
Bilim insanları, yaşamı kolaylaştıran bu özellikleri koruyabilecek en küçük gezegenin Dünya kütlesinin yüzde 2.7’si kadar olabileceğini buldu. Bu oran, Ay’ın kütlesinin iki katından biraz fazla ve kabaca bir ifadeyle Merkür’ün kütlesinin yarısı kadar.
Araştırmayı yapan bilim insanları, öte gezegenler yeterince büyükse yaşanabilir bölgedeki konumlarından bağımsız olarak onları doğru sıcaklıkta tutacak yeterli sera etkisi olduğunu buldu.
Bulgulara göre, nispeten küçük gezegenlerin atmosferi, nispeten düşük yer çekimi sayesinde dışa doğru genişliyor. Bu da yıldızdan daha fazla radyasyon emmesine ve böylece yüzeyindeki sıcaklıkları dengelemesine neden oluyor.
